باب هفتم در بيان اينكه على چون جان پيغمبر است و بيان حديث « على منّى و انا منه » صاحب مناقب از « امام صادق » عليه السلام از پدرش از جدش عليهم السلام نقل كرده كه « امام حسن مجتبى » عليه السلام در خطبه‌اش فرمودند : « هنگامى كه مسيحيان نجران آمدند و با رسول اكرم در حقانيتش احتجاج كردند ، خداوند متعال به آن حضرت فرمود : « فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَكُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ - فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكاذِبِينَ . » « 1 » و با نازل كردن اين آيه شريفه ، رسول گراميش را امر به دعوت نصاراى نجران به مباهله نمود ( شرح اين واقعه را قبلا يادآور شديم ) پس جدم براى حضور در ميدان مباهله خارج شدند . و از ( انفس ) - جانها ، پدرم ، و از ( ابناء ) - پسران ، من و برادرم حسين ، و از ( نساء ) - زنان ، فاطمه مادرم بوديم . پس ما اهل او و گوشت و خون او و جان او مىباشيم : ( و نحن منه و هو منّا ) در « عيون الاخبار » از ريان بن صلت آمده است كه « امام رضا » عليه السلام فرمودند : « عنى اللّه من انفسنا نفس علّى » - خداوند از أنفسنا ، نفس على را قصد فرموده است . پس « مصداق اتم جان محمد ، على صلوهء اللّه عليهما و آلها است و از جمله دلايل صدق اين مدعا ، قول رسول خدا است كه فرمود : « بنى وليعه دست برمىدارند يا اينكه مردى را بسوى آنان بفرستم چون خودم . يعنى « على ابن ابيطالب » را . پس اين خصوصيتى است كه احدى از افراد بشر بدان نائل نشده است . اين موضوع در باب پنجم گذشت . در « مسند » و نيز در « مناقب » آمده است كه رسول اكرم فرمودند : « اى بنى وليعه دست برمىداريد يا مردى را بسوى شما گسيل دارم كه چون خودم مىباشد . او فرمان مرا در ميان شما انفاذ و اجرا مىكند ، مردان جنگجوى شما را بكشد و ذريه شما را اسير كند . » سپس متوجه « على » شد و دست او را گرفت دو مرتبه فرمودند : « او اين مرد است » .

--> ( 1 ) - آل عمران 61 .